Η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει περάσει πλέον από τη φάση του εντυπωσιασμού στη φάση της απόδειξης αξίας. Τα τελευταία χρόνια, χιλιάδες οργανισμοί επένδυσαν σε πιλοτικά έργα AI, chatbots και πειραματικές εφαρμογές. Ωστόσο, μεγάλο ποσοστό αυτών των πρωτοβουλιών δεν κατάφερε να μετατραπεί σε πραγματικά επιχειρησιακά αποτελέσματα. Σήμερα, η πρόκληση δεν είναι πλέον αν η AI μπορεί να λειτουργήσει, αλλά πώς μπορεί να ενσωματωθεί ουσιαστικά στις καθημερινές λειτουργίες μιας επιχείρησης και να δημιουργήσει μετρήσιμη αξία.
Browsing: Απόψεις
Η τεχνητή νοημοσύνη έχει μπει δυναμικά στην καθημερινότητά μας και μαζί της έχουν εμφανιστεί πολλά ερωτήματα. “Θα χάσω τη δουλειά μου;” “Θα αλλάξει το επάγγελμά μου;”, “Υπάρχει ακόμα χρόνος να προσαρμοστώ;”. Οι ανησυχίες αυτές είναι απόλυτα φυσιολογικές, ιδιαίτερα όταν τα μέσα ενημέρωσης συχνά παρουσιάζουν τις εξελίξεις με δραματικό τρόπο.
Η Ελλάδα έχει το καλύτερο 5G της Ευρώπης και ο ρυθμός ανάπτυξης οπτικών ινών είναι τετραπλάσιος του ευρωπαϊκού, όμως μόλις το 50,96% των Ελλήνων έχει βασικές ψηφιακές δεξιότητες (EE: 60.4%) – και το ποσοστό αυτό πέφτει (-1,4% ετησίως), ενώ στην ΕΕ ανεβαίνει (+4,3%). Έχουμε τους αυτοκινητόδρομους, αλλά δεν έχουμε οδηγούς!
Για χρόνια, η κυρίαρχη αντίληψη ήταν ότι η αγορά πρέπει να τρέξει όσο γίνεται πιο γρήγορα, με λιγότερα εμπόδια και περισσότερη ταχύτητα. Η πρόσφατη κίνηση του Τραμπ για μεγαλύτερη κρατική εμπλοκή στην αξιολόγηση προηγμένων AI μοντέλων έχει ενδιαφέρον κυρίως ως «σήμα». Όχι τόσο για τις λεπτομέρειες ενός πλαισίου που μπορεί να αλλάξει, όσο γιατί δείχνει ότι ακόμη και οι θερμοί υποστηρικτές της ελεύθερης αγοράς κοιτούν την AI με μεγαλύτερη επιφύλαξη.
«Το Διαδίκτυο είναι για όλους», είχε πει ο Βιντ Σερφ, ένας από τους «πατέρες του Διαδικτύου» και συνδημιουργός του πρωτοκόλλου TCP/IP. Η φράση αποκτά σήμερα πρακτικό περιεχόμενο: η συνδεσιμότητα κρίνεται από την ποιότητα, την ασφάλεια και την ανθεκτικότητά της. Το καλό speed test είναι η αρχή, όχι το τέλος ◆ Το Διαδίκτυο δεν είναι πλέον για να βλέπουμε Netflix ή να ανεβάζουμε stories. Ενηλικιώθηκε και είναι πλέον μία κρίσιμη υποδομή
Τα τελευταία τρία χρόνια, η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) έχει εξελιχθεί από μια πολλά υποσχόμενη τεχνολογία σε βασικό εργαλείο της καθημερινής εργασίας. Από τη σύνταξη εγγράφων και την ανάλυση δεδομένων έως την εξυπηρέτηση πελατών, την ανάπτυξη λογισμικού και το μάρκετινγκ, η AI αλλάζει ήδη τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι επιχειρήσεις.
«Αν είμαστε μόνοι στο σύμπαν, τότε σίγουρα πρόκειται για τεράστια σπατάλη χώρου», έγραψε κάποτε ο Αμερικανός αστρονόμος Carl Sagan στο μυθιστόρημά του «Contact». Εμείς δεν γνωρίζουμε αν είμαστε μόνοι, γνωρίζουμε όμως ότι η χώρα μας κάνει νέα βήματα στο διάστημα και δεν σπαταλάει την ευκαιρία, καθώς ο ελληνικός οπτικός μικροδορυφόρος Hyperion GR-1 βρίσκεται πλέον σε τροχιά στο πλαίσιο του Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων, προσφέροντας δυνατότητες παρατήρησης της Γης για την πολιτική προστασία, το περιβάλλον, την ασφάλεια και τη δημόσια διοίκηση
Όλοι μας, λίγο πολύ, έχουμε ξεκινήσει κάποια στιγμή έναν στόχο: να χάσουμε κιλά, να αρχίσουμε γυμναστική ή να χτίσουμε μια νέα συνήθεια. Αλλά κάπου στην πορεία το χάνουμε και παρατάμε τον στόχο μας.
Η Ελλάδα συζητά όλο και πιο συχνά για τεχνητή νοημοσύνη, data centers, 5G, κυβερνοασφάλεια, ψηφιακό κράτος και έξυπνες πόλεις. Μιλάμε για υποδομές, επενδύσεις, πλατφόρμες και εφαρμογές, σαν να αρκεί να αγοράσουμε την κατάλληλη τεχνολογία για να μπούμε αυτόματα στο μέλλον. Όμως, πίσω από κάθε ψηφιακό άλμα υπάρχει ένα πιο απλό και λιγότερο εντυπωσιακό ερώτημα: ποιος θα το χτίσει; Τα στοιχεία της Eurostat, σύμφωνα με τα οποία οι ειδικοί ΤΠΕ στην Ελλάδα αντιστοιχούσαν το 2025 μόλις στο 2,5% της συνολικής απασχόλησης, έναντι 5,0% στην Ευρωπαϊκή Ένωση, λειτουργούν ως καμπανάκι. Το ψηφιακό μέλλον δεν θέλει μόνο δίκτυα. Θέλει ανθρώπους.
Η Ελλάδα εντάχθηκε στην Pax Silica, το αμερικανικό σχήμα συνεργασίας για AI, ημιαγωγούς, κρίσιμα ορυκτά, ενέργεια και ψηφιακές υποδομές, μαζί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τη Γερμανία και την Ολλανδία. Η συμμετοχή ανοίγει νέο πεδίο συνεργασίας με τις ΗΠΑ γύρω από εφοδιαστικές αλυσίδες και συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, σε μια περίοδο κατά την οποία η πρόσβαση σε chips, ενέργεια και υπολογιστική ισχύ αποκτά χαρακτήρα οικονομικής ασφάλειας