Από τον λιγνίτη στα data! Η ευρωπαϊκή κούρσα για τα AI Gigafactories περνά στη φάση των προτάσεων, με επενδύσεις άνω των 30 δισ. ευρώ και τη ΔΕΗ να σχεδιάζει για τη Δυτική Μακεδονία ένα κέντρο δεδομένων 300 MW, συνδέοντας τη μεταλιγνιτική μετάβαση με την υπολογιστική ισχύ – όπως πρέπει άλλωστε! ◆ Πώς λέμε Δύναμη – Ενέργεια – Hypercomputing; Αν και, αν φύγουμε από το ειδικό και πάμε στη συνολική εικόνα, το Δύναμη – Ενέργεια – Ηγεσία θα ταίριαζε καλύτερα!
Browsing: Απόψεις
Κάθε τόσο, εμφανίζεται ένας νέος κύκλος άρθρων που μας ενημερώνει ότι κάτι από το παρελθόν «επιστρέφει». Τα physical media επιστρέφουν, τα ενσύρματα ακουστικά επιστρέφουν, τα feature phones επιστρέφουν, οι παλιές ψηφιακές κάμερες επιστρέφουν, οι κασέτες επιστρέφουν, το φιλμ επιστρέφει, περίπου τα πάντα επιστρέφουν. Αν πιστέψει κάποιος αυτούς τους τίτλους, ζούμε σε μία εποχή όπου η κοινωνία ετοιμάζεται να εγκαταλείψει μαζικά την υπερσυνδεδεμένη καθημερινότητα και να γυρίσει σε έναν «πιο απλό» κόσμο. Μόνο που αυτή η μεγάλη επιστροφή στο αναλογικό παρελθόν, ανακοινώνεται κάπως ειρωνικά μέσα από TikToks, Instagram reels, newsletters, podcasts, online shops και boosted άρθρα. Με άλλα λόγια, η απόδραση από την ψηφιακή εποχή χρειάζεται πρώτα καλό αλγόριθμο.
Δύο πρόσφατες ειδήσεις, που, σε πρώτη ανάγνωση, ανήκουν σε διαφορετικά πεδία φωτίζουν την ίδια εξέλιξη και δυναμική. Αφ’ ενός η επιστροφή της Apple στην κορυφή της παγκόσμιας χρηματιστηριακής κατάταξης αφορά στις αγορές, τις προσδοκίες των επενδυτών και την αποτίμηση των μεγαλύτερων τεχνολογικών ομίλων. Αφ’ ετέρου, η προσπάθεια της Κίνας να ενισχύσει τη θέση της στη διακυβέρνηση της Tεχνητής Νοημοσύνης αφορά στη διπλωματία, τις τεχνολογικές συνεργασίες και τη διαμόρφωση κανόνων. Και στις δύο περιπτώσεις, το βασικό ερώτημα παραμένει το ίδιο. Ποιος μπορεί να μετατρέψει την τεχνολογική πρόοδο σε διατηρήσιμη οικονομική και θεσμική επιρροή.
Τρεις ερωτήσεις με έχουν απασχολήσει τελευταία και τις έθεσε μια δημοσιογράφος πριν από ένα συνέδριο για το μέλλον της εργασίας. Είναι τόσο καλές που αξίζουν να απαντηθούν και εδώ όχι ως απαντήσεις σε ένα ρεπορτάζ, αλλά ως αφορμή για σκέψη σε μια εποχή που η ταχύτητα της αλλαγής ξεπερνά την ταχύτητα της ωρίμασης.
Το omnichannel είναι από τις πιο πολυχρησιμοποιημένες έννοιες στο e-commerce τα τελευταία χρόνια. Σχεδόν κάθε επιχείρηση δηλώνει ότι «είναι omnichannel». Στην πράξη όμως, ελάχιστες λειτουργούν πραγματικά έτσι. Οι περισσότερες απλώς συνυπάρχουν με περισσότερα από ένα κανάλια, χωρίς αυτά να συνεργάζονται ουσιαστικά.
Η εμφάνιση του τουρκικού μαχητικού KAAN δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί με πανικό, αλλά ούτε και με εφησυχασμό. Το ίδιο το αεροσκάφος δεν αλλάζει αύριο την ισορροπία στο Αιγαίο. Βρίσκεται ακόμη σε φάση ανάπτυξης και θα χρειαστούν χρόνια μέχρι να γίνει πλήρως επιχειρησιακό. Όμως το KAAN είναι σύμπτωμα μιας βαθύτερης πραγματικότητας: η Τουρκία επενδύει συστηματικά σε ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα αεροπορικής και τεχνολογικής ισχύος.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει περάσει πλέον από τη φάση του εντυπωσιασμού στη φάση της απόδειξης αξίας. Τα τελευταία χρόνια, χιλιάδες οργανισμοί επένδυσαν σε πιλοτικά έργα AI, chatbots και πειραματικές εφαρμογές. Ωστόσο, μεγάλο ποσοστό αυτών των πρωτοβουλιών δεν κατάφερε να μετατραπεί σε πραγματικά επιχειρησιακά αποτελέσματα. Σήμερα, η πρόκληση δεν είναι πλέον αν η AI μπορεί να λειτουργήσει, αλλά πώς μπορεί να ενσωματωθεί ουσιαστικά στις καθημερινές λειτουργίες μιας επιχείρησης και να δημιουργήσει μετρήσιμη αξία.
Η τεχνητή νοημοσύνη έχει μπει δυναμικά στην καθημερινότητά μας και μαζί της έχουν εμφανιστεί πολλά ερωτήματα. “Θα χάσω τη δουλειά μου;” “Θα αλλάξει το επάγγελμά μου;”, “Υπάρχει ακόμα χρόνος να προσαρμοστώ;”. Οι ανησυχίες αυτές είναι απόλυτα φυσιολογικές, ιδιαίτερα όταν τα μέσα ενημέρωσης συχνά παρουσιάζουν τις εξελίξεις με δραματικό τρόπο.
Η Ελλάδα έχει το καλύτερο 5G της Ευρώπης και ο ρυθμός ανάπτυξης οπτικών ινών είναι τετραπλάσιος του ευρωπαϊκού, όμως μόλις το 50,96% των Ελλήνων έχει βασικές ψηφιακές δεξιότητες (EE: 60.4%) – και το ποσοστό αυτό πέφτει (-1,4% ετησίως), ενώ στην ΕΕ ανεβαίνει (+4,3%). Έχουμε τους αυτοκινητόδρομους, αλλά δεν έχουμε οδηγούς!
Για χρόνια, η κυρίαρχη αντίληψη ήταν ότι η αγορά πρέπει να τρέξει όσο γίνεται πιο γρήγορα, με λιγότερα εμπόδια και περισσότερη ταχύτητα. Η πρόσφατη κίνηση του Τραμπ για μεγαλύτερη κρατική εμπλοκή στην αξιολόγηση προηγμένων AI μοντέλων έχει ενδιαφέρον κυρίως ως «σήμα». Όχι τόσο για τις λεπτομέρειες ενός πλαισίου που μπορεί να αλλάξει, όσο γιατί δείχνει ότι ακόμη και οι θερμοί υποστηρικτές της ελεύθερης αγοράς κοιτούν την AI με μεγαλύτερη επιφύλαξη.