Δύο πρόσφατες ειδήσεις, που, σε πρώτη ανάγνωση, ανήκουν σε διαφορετικά πεδία φωτίζουν την ίδια εξέλιξη και δυναμική. Αφ’ ενός η επιστροφή της Apple στην κορυφή της παγκόσμιας χρηματιστηριακής κατάταξης αφορά στις αγορές, τις προσδοκίες των επενδυτών και την αποτίμηση των μεγαλύτερων τεχνολογικών ομίλων. Αφ’ ετέρου, η προσπάθεια της Κίνας να ενισχύσει τη θέση της στη διακυβέρνηση της Tεχνητής Νοημοσύνης αφορά στη διπλωματία, τις τεχνολογικές συνεργασίες και τη διαμόρφωση κανόνων. Και στις δύο περιπτώσεις, το βασικό ερώτημα παραμένει το ίδιο. Ποιος μπορεί να μετατρέψει την τεχνολογική πρόοδο σε διατηρήσιμη οικονομική και θεσμική επιρροή.
Browsing: Πρόσωπα
Τρεις ερωτήσεις με έχουν απασχολήσει τελευταία και τις έθεσε μια δημοσιογράφος πριν από ένα συνέδριο για το μέλλον της εργασίας. Είναι τόσο καλές που αξίζουν να απαντηθούν και εδώ όχι ως απαντήσεις σε ένα ρεπορτάζ, αλλά ως αφορμή για σκέψη σε μια εποχή που η ταχύτητα της αλλαγής ξεπερνά την ταχύτητα της ωρίμασης.
Το omnichannel είναι από τις πιο πολυχρησιμοποιημένες έννοιες στο e-commerce τα τελευταία χρόνια. Σχεδόν κάθε επιχείρηση δηλώνει ότι «είναι omnichannel». Στην πράξη όμως, ελάχιστες λειτουργούν πραγματικά έτσι. Οι περισσότερες απλώς συνυπάρχουν με περισσότερα από ένα κανάλια, χωρίς αυτά να συνεργάζονται ουσιαστικά.
Η εμφάνιση του τουρκικού μαχητικού KAAN δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί με πανικό, αλλά ούτε και με εφησυχασμό. Το ίδιο το αεροσκάφος δεν αλλάζει αύριο την ισορροπία στο Αιγαίο. Βρίσκεται ακόμη σε φάση ανάπτυξης και θα χρειαστούν χρόνια μέχρι να γίνει πλήρως επιχειρησιακό. Όμως το KAAN είναι σύμπτωμα μιας βαθύτερης πραγματικότητας: η Τουρκία επενδύει συστηματικά σε ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα αεροπορικής και τεχνολογικής ισχύος.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει περάσει πλέον από τη φάση του εντυπωσιασμού στη φάση της απόδειξης αξίας. Τα τελευταία χρόνια, χιλιάδες οργανισμοί επένδυσαν σε πιλοτικά έργα AI, chatbots και πειραματικές εφαρμογές. Ωστόσο, μεγάλο ποσοστό αυτών των πρωτοβουλιών δεν κατάφερε να μετατραπεί σε πραγματικά επιχειρησιακά αποτελέσματα. Σήμερα, η πρόκληση δεν είναι πλέον αν η AI μπορεί να λειτουργήσει, αλλά πώς μπορεί να ενσωματωθεί ουσιαστικά στις καθημερινές λειτουργίες μιας επιχείρησης και να δημιουργήσει μετρήσιμη αξία.
Η τεχνητή νοημοσύνη έχει μπει δυναμικά στην καθημερινότητά μας και μαζί της έχουν εμφανιστεί πολλά ερωτήματα. “Θα χάσω τη δουλειά μου;” “Θα αλλάξει το επάγγελμά μου;”, “Υπάρχει ακόμα χρόνος να προσαρμοστώ;”. Οι ανησυχίες αυτές είναι απόλυτα φυσιολογικές, ιδιαίτερα όταν τα μέσα ενημέρωσης συχνά παρουσιάζουν τις εξελίξεις με δραματικό τρόπο.
Η ανάληψη των καθηκόντων του πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία τα ΕΛΤΑ συνεχίζουν την υλοποίηση του στρατηγικού τους σχεδίου
Η Ελλάδα έχει το καλύτερο 5G της Ευρώπης και ο ρυθμός ανάπτυξης οπτικών ινών είναι τετραπλάσιος του ευρωπαϊκού, όμως μόλις το 50,96% των Ελλήνων έχει βασικές ψηφιακές δεξιότητες (EE: 60.4%) – και το ποσοστό αυτό πέφτει (-1,4% ετησίως), ενώ στην ΕΕ ανεβαίνει (+4,3%). Έχουμε τους αυτοκινητόδρομους, αλλά δεν έχουμε οδηγούς!
Για χρόνια, η κυρίαρχη αντίληψη ήταν ότι η αγορά πρέπει να τρέξει όσο γίνεται πιο γρήγορα, με λιγότερα εμπόδια και περισσότερη ταχύτητα. Η πρόσφατη κίνηση του Τραμπ για μεγαλύτερη κρατική εμπλοκή στην αξιολόγηση προηγμένων AI μοντέλων έχει ενδιαφέρον κυρίως ως «σήμα». Όχι τόσο για τις λεπτομέρειες ενός πλαισίου που μπορεί να αλλάξει, όσο γιατί δείχνει ότι ακόμη και οι θερμοί υποστηρικτές της ελεύθερης αγοράς κοιτούν την AI με μεγαλύτερη επιφύλαξη.
«Το Διαδίκτυο είναι για όλους», είχε πει ο Βιντ Σερφ, ένας από τους «πατέρες του Διαδικτύου» και συνδημιουργός του πρωτοκόλλου TCP/IP. Η φράση αποκτά σήμερα πρακτικό περιεχόμενο: η συνδεσιμότητα κρίνεται από την ποιότητα, την ασφάλεια και την ανθεκτικότητά της. Το καλό speed test είναι η αρχή, όχι το τέλος ◆ Το Διαδίκτυο δεν είναι πλέον για να βλέπουμε Netflix ή να ανεβάζουμε stories. Ενηλικιώθηκε και είναι πλέον μία κρίσιμη υποδομή