Ξοδέψαμε περί τα περί τα 6 με 7 δις. ευρώ για πληροφορική και τηλεπικοινωνίες από το 1996 μέχρι σήμερα, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Η Ελλάδα εμφανίζει επίδοση καλύτερη του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27 μόνον σε 12 από τους 67 δείκτες ενώ στους υπόλοιπους 55 υπολείπεται. Και για τους 12 που πάει καλά τα εύσημα ταιριάζουν στον ιδιωτικό τομέα και στις υποδομές που έχει αναπτύξει.
Οι δραματικές αυτές διαπιστώσεις ανήκουν στο Παντελή Τζωρτζάκη, μια περίπτωση στελέχους επί χρόνια στον ιδιωτικό τομέα, που πριν περίπου ένα χρόνο ανέλαβε κυβερνητική θέση και συγκεκριμένα υφυπουργός στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.
Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος αρμόδιος αναλαμβάνει να κάνει τον απολογισμό της αποτυχίας. Συνήθως προχωρά και σε προτάσεις. Εκεί σταματούν όλα.
Όπως επίσης παρατήρησε και ορθά ο Π. Τζωρτζάκης η κακοδαιμονία μας, στην οποία εν πολλοίς δημιούργησε την οικονομική κρίση, οφείλεται στην έλλειψη συνέχειας σε επίπεδο στρατηγικής και ανθρώπων. Ακόμα και τα μέλη της ίδιας κυβέρνησης (το ζούμε έντονα αυτό τα τελευταία χρόνια) δεν συνεννοούνται ούτε καν για θέματα Εθνικής Στρατηγικής, πολύ δε περισσότερο τα κόμματα μεταξύ τους.
Έτσι, τα νοικοκυριά με σύνδεση στο διαδίκτυο είναι μόνον το 46,4% του συνόλου έναντι μέσου ευρωπαϊκού όρου 70,1%, οι τακτικοί χρήστες του διαδικτύου μόνον 40,9% έναντι 65% στην Ευρώπη, χρήση υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης του τελευταίους μήνες έχει κάνει μόνον το 13,4% έναντι 31,7%, ενώ η διαθεσιμότητα υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στους πολίτες είναι στο 37,5% έναντι 80,9% που είναι ο μέσος όρος στην Ευρώπη των 27. Την ίδια στιγμή ο πληθυσμός της Ελλάδας που δεν έχει χρησιμοποιήσει το διαδίκτυο αποτελεί το 52,5% του συνόλου έναντι του πολύ μικρότερου 26,3% στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε.
Αφορμή για την επανάληψη των κακών μας επιδόσεων που, λόγω της κρίσης, πιθανότατα θα χειροτερεύσουν, ήταν η παρουσίαση της Εθνικής Στρατηγικής για τις Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών και την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση από τον αρμόδιο υφυπουργό. Η προσπάθεια σαφώς κινείται στην σωστή κατεύθυνση, ειδικά δε γιατί έχει πλαισιωθεί με διακομματική επιτροπή, άσχετα από το κατά πόσον σε αυτή συμμετέχουν πρόσωπα που γνωρίζουν το αντικείμενο (αναφέρομαι στους εκπροσώπους των κομμάτων).
Ωστόσο, ποια θα είναι η τύχη της Εθνικής αυτής Στρατηγικής; Ο χρόνος που ανακοινώθηκε δεν αφήνει και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Με βάση την πάγια τακτική του πολιτικού προσωπικού αυτής της χώρας, θα έρθει η επόμενη κυβέρνηση, θα ρίξει μια ματιά και θα βάλει νέους συμβούλους για να την κάνουν πιο …επίκαιρη. Στο μεταξύ θα περάσουν, στην καλύτερη περίπτωση, κάποιοι μήνες, συνήθως χρειάζονται χρόνια. Το τρένο της Ψηφιακής Σύγκλισης θα περιμένει…
Ο Π. Τζωρτζάκης κλήθηκε να απαντήσει σχετικά. Είπε λοιπόν πως ελπίζει ότι «ολοκληρώνοντας τη δημόσια διαβούλευση για την Εθνική Στρατηγική για τις ΤΠΕ, το Συμβούλιο πλέον Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών που αποτελείται από όλα τα κόμματα και τους φορείς, να βγει αυτό να ανακοινώσει το τελικό πλέον κείμενο».
Αν αυτό συμβεί, μπορεί να πιάσουμε από κάπου το νήμα.
Υ.Γ: Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Δ. Ρέππας έσπευσε, κατά την παρουσίαση της Στρατηγικής, να φωτίσει διαφορετικά το όλο θέμα: «Θα έχει συνέχεια αυτή η πολιτική πρόταση στην εφαρμογή της, πολύ περισσότερο τώρα που και εμείς είμαστε πιο ώριμοι, πιο υπεύθυνοι, πιο έτοιμοι, αλλά έχουμε και κάποιον ακόμη ο οποίος είναι δίπλα μας, καταγράφει και αξιολογεί την πορεία μας. Μιλώ για τους εταίρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.»
Με άλλα λόγια δηλαδή, οι πολιτικοί μας χρειάζονται τους μπαμπούλες για να πράξουν τα αυτονόητα. Λυπούμαστε, για άλλη μια φορά.
