Ο φετινός εορτασμός της ημέρας των Τηλεπικοινωνιών και της Κοινωνίας της Πληροφορίας έχει από όλα. Από πολύ δύσκολα νέα, όπως είναι αυτά που αφορούν στην εξέλιξη των εσόδων και κερδών των τηλεπικοινωνιακών εταιρειών, αλλά και ελπίδα (αν και αμυδρή) πως μπορεί και να φθάνουμε στο τέλος αυτού του τούνελ.
Το αίσθημα που κυριαρχεί είναι ότι δεν πάει άλλο. Βεβαίως, τίποτα δεν θα γίνει όπως πριν, ακόμα και αν σταματήσει ο κατήφορος. Η αγορά των Τηλεπικοινωνιών θα χρειασθεί να εμπεδώσει τα νέα δεδομένα, αλλά και ταυτόχρονα να κάνει το άλμα προς τα μπρος.
Προς το παρόν η συζήτηση για τα δίκτυα νέας γενιάς δείχνει αδιέξοδη. Από τη μια ο ΟΤΕ λέει ότι θέλει να επενδύσει και εμποδίζεται από τον Ρυθμιστή και από την άλλη οι εναλλακτικοί πάροχοι κατηγορούν τον ΟΤΕ ότι τους χρεώνει ακριβά το βρόχο, ενώ δεν επενδύει στο να βελτιώσει την ποιότητα του δικτύου. Όσο για το έργο της δημιουργίας δικτύου οπτικών ινών κανείς στην αγορά δεν πιστεύει πλέον ότι θα προχωρήσει εγκαίρως.
Την ίδια στιγμή ακόμα και ο μεγάλος ΟΤΕ επικαλέστηκε την ανάγκη να μειώσει το δανεισμό του και πούλησε την Globul στην Βουλγαρία. Για τους περισσότερους εναλλακτικούς είναι σαφές ότι τα περιθώρια στενεύουν, εξαιτίας του μεγάλου δανεισμού τους, παρά το γεγονός ότι προσθέτουν συνδρομητές και προφανώς η δυνατότητά τους για επενδύσεις είναι περιορισμένη.
Τι θα γίνει; Έχουμε μπει και πάλι «σε μια περίοδο διεργασιών» όπως μου έλεγε πρόσφατα ανώτατο στέλεχος εναλλακτικού παρόχου, χωρίς να είναι σε θέση να πει περισσότερα. Το αν τελικά θα επιβεβαιωθεί το σενάριο που θέλει τη Forthnet να πηγαίνει προς τη Wind, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρόκειται για το μοναδικό πιθανό νέο σχήμα, είναι ανοιχτό. Η αγορά περιμένει ότι οι όποιες εξελίξεις θα δρομολογηθούν μετά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Μένει να επιβεβαιωθεί, ωστόσο, ακούμε και πάλι τη χαρακτηριστική φράση «όλοι μιλούν με όλους».
Στο διάστημα αυτό ταιριάζει γάντι η έκφραση η «η φτώχεια φέρνει γρίνια». Φάνηκε άλλωστε από τη βασική συζήτηση στο 8ο Συνέδριο της ΕΕΤΤ (Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων).
Το φως στο τούνελ είναι αχνό και πλέον ο κίνδυνος να χαθεί και το …τρένο του 2020 είναι υπαρκτός. Υπάρχουν όμως και οι φωνές της λογικής που λένε πως χρειάζεται συνεργασία για να υλοποιηθούν τα δίκτυα νέας γενιάς, όμως, το γεγονός ότι δεν υπάρχει από την Πολιτεία συγκεκριμένη στρατηγική και όραμα δεν βοηθάει.
Συνήθως όταν συμβαίνουν μεγάλες αλλαγές ακόμα και σε ένα μικρόκοσμο όπως είναι η αγορά των τηλεπικοινωνιών γίνεται απότομα και με «θύματα». Δεν χρειάζεται πολύ φαντασία για να εκτιμήσει κανείς ότι το 2013 είναι ακόμα ένα κρίσιμο έτος για τις Επικοινωνίες, όπως άλλωστε και για ολόκληρη την οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας. Το ζητούμενο είναι οι φωνές της λογικής και της προόδου να βγουν μπροστά και να κυριαρχήσουν ώστε του χρόνου τέτοια μέρα να έχουμε να πούμε μόνον καλά νέα.
