Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ίσως το πιο πολύπλοκο και εντυπωσιακό σύστημα που γνωρίζουμε. Μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου, μπορεί να επεξεργαστεί πληροφορίες, να πάρει αποφάσεις και να δώσει εντολές στο σώμα σου να ενεργήσει ανάλογα.
Για παράδειγμα όταν παίζεις ρακέττες στην παραλία και βλέπεις το μπαλάκι να έρχεται προς το μέρος σου, ο εγκέφαλός σου υπολογίζει την ταχύτητα, την κατεύθυνση και την απόσταση της μπάλας καθώς και τον αέρα και την κατεύθυνση του ανέμου και δίνει εντολή στο χέρι σου να κινηθεί σωστά. Η τεχνητή νοημοσύνη δημιουργήθηκε με στόχο να μιμηθεί αυτή ακριβώς τη διαδικασία: την ικανότητα του εγκεφάλου να συλλαμβάνει πληροφορίες, να τις επεξεργάζεται και να παίρνει αποφάσεις.
Το βασικό δομικό στοιχείο του εγκεφάλου είναι ο νευρώνας. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος περιέχει περίπου 86 δισεκατομμύρια νευρώνες, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους μέσω τρισεκατομμυρίων συνδέσεων. Κάθε νευρώνας λειτουργεί σαν ένας μικρός διακόπτης. Λαμβάνει σήματα από άλλους νευρώνες, τα επεξεργάζεται και αποφασίζει αν θα μεταδώσει ή όχι το σήμα στον επόμενο νευρώνα. Αυτή η απλή αλλά ισχυρή αρχή είναι η βάση της σκέψης, της μάθησης και της μνήμης.
Οι επιστήμονες προσπάθησαν να περιγράψουν αυτή τη λειτουργία με μαθηματικό τρόπο. Το 1943, οι Warren McCulloch και Walter Pitts παρουσίασαν το πρώτο μοντέλο τεχνητού νευρώνα. Το μοντέλο τους μπορούσε να δέχεται μία τιμή σε μία είσοδο και να παίρνει μια απλή απόφαση, όπως «ναι» ή «όχι», ανάλογα με το αν οι συνθήκες πληρούσαν ένα συγκεκριμένο όριο. Ήταν η πρώτη απόδειξη ότι η ανθρώπινη σκέψη μπορούσε να περιγραφεί με μαθηματικούς κανόνες.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1958, ο Frank Rosenblatt δημιούργησε το Perceptron, την πρώτη πρακτική υλοποίηση τεχνητού νευρώνα σε υπολογιστή. Η μεγάλη καινοτομία του ήταν ότι επέτρεπε σε κάθε είσοδο να έχει διαφορετική «βαρύτητα». Αυτό σημαίνει ότι το σύστημα μπορούσε να δίνει μεγαλύτερη σημασία σε ορισμένες πληροφορίες και μικρότερη σε άλλες. Επιπλέον, μπορούσε να μαθαίνει από δεδομένα και να βελτιώνεται με την εμπειρία. Για παράδειγμα, μπορούσε να αναγνωρίζει απλά σχήματα, όπως τετράγωνα και τρίγωνα, αναλύοντας εικόνες σε μικρά pixels και λαμβάνοντας αποφάσεις με βάση αυτά.
Αυτή ήταν η αρχή των νευρωνικών δικτύων, των συστημάτων που χρησιμοποιούνται σήμερα στην τεχνητή νοημοσύνη. Τα σύγχρονα συστήματα λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο, αλλά σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Αντί για λίγους τεχνητούς νευρώνες, χρησιμοποιούν εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια, επιτρέποντάς τους να αναγνωρίζουν πρόσωπα, να κατανοούν γλώσσα και να κάνουν προβλέψεις.
Συμπερασματικά, η τεχνητή νοημοσύνη δεν «σκέφτεται» όπως ο άνθρωπος, αλλά βασίζεται στην ίδια θεμελιώδη αρχή: τη λήψη εισόδων, την επεξεργασία τους και τη λήψη αποφάσεων. Ξεκινώντας από απλά μαθηματικά μοντέλα και εξελισσόμενη σε πολύπλοκα νευρωνικά δίκτυα, η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί μια προσπάθεια να αναπαραστήσουμε ψηφιακά έναν από τους πιο ισχυρούς μηχανισμούς της φύσης: τον ανθρώπινο εγκέφαλο.
Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείς να δεις περισσότερες λεπτομέρειες για τη σύλληψη και λειτουργία του τεχνητού νευρώνα και τις εκπληκτικές δυνατότητές του.
Καλή διασκέδαση.
