Πολλοί πάροχοι που προωθούν υπηρεσίες «κυρίαρχης» τεχνητής νοημοσύνης αδυνατούν να τεκμηριώσουν τους σχετικούς ισχυρισμούς τους, σύμφωνα με έρευνα της Omdia. Σε μια αγορά που αναπτύσσεται ταχύτατα, η εταιρεία ερευνών εντοπίζει χάσμα ανάμεσα στην υπόσχεση ψηφιακής κυριαρχίας και στις εγγυήσεις που προσφέρουν οι προμηθευτές στις επιχειρήσεις, τόσο για τις ίδιες τις υπηρεσίες AI όσο και για τα δίκτυα που τις υποστηρίζουν.
Η έκθεση «Sovereign AI: A Playbook for Success» εξετάζει 35 παρόχους σε 20 χώρες, αξιολογώντας όρους χρήσης, συμφωνίες επιπέδου υπηρεσιών (SLA), συμφωνίες επεξεργασίας δεδομένων, πρακτικές ιδιωτικότητας και πιστοποιήσεις. Το 28% των παρόχων του δείγματος δεν δημοσιοποιεί αποδεικτικά στοιχεία κυριαρχίας, ενώ σε οκτώ στις δέκα συμβάσεις η ανθεκτικότητα του δικτύου τοποθετείται εκτός του ελέγχου ή της ευθύνης του παρόχου.
Τα κενά στις συμβάσεις
Στο δείγμα περιλαμβάνονται εργαστήρια ανάπτυξης προηγμένων μοντέλων AI, πάροχοι υπολογιστικού νέφους μεγάλης κλίμακας, εταιρείες κέντρων δεδομένων, neoclouds και τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι. Η Omdia διαπιστώνει ότι ο χαρακτηρισμός «κυρίαρχος» συχνά χρησιμοποιείται ως εμπορική ετικέτα που παραπέμπει απλώς στην ύπαρξη τοπικών υποδομών. Ορισμένοι προμηθευτές αναμένουν, μάλιστα, από τις επιχειρήσεις να πληρώσουν για ελέγχους προκειμένου να επαληθεύσουν τους ισχυρισμούς τους.
Οι συμβατικοί περιορισμοί επεκτείνονται και στην αποζημίωση. Στα δύο τρίτα των περιπτώσεων, η αποζημίωση για μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων περιορίζεται σε πιστώσεις υπηρεσιών, ενώ είναι ευρέως διαδεδομένες αόριστες διατυπώσεις περί «βέλτιστων προσπαθειών».
Οι πάροχοι AI με έδρα τις ΗΠΑ προσφέρουν μεγαλύτερη διαφάνεια στις υπηρεσίες και καλύτερους συμβατικούς όρους από την πλειονότητα των τοπικών παρόχων «κυρίαρχης AI». Οι πάροχοι στην Ινδία αποτελούν αξιοσημείωτη εξαίρεση σε αυτή τη σύγκριση, σύμφωνα με την έκθεση.
Η κυριαρχία αφορά και το δίκτυο
Η Camille Mendler, διευθύντρια έρευνας για τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες προς επιχειρήσεις (Telco B2B) στην Omdia, επισημαίνει ότι απουσιάζει η ρύθμιση για το ποιος μπορεί να αυτοχαρακτηρίζεται πάροχος «κυρίαρχης AI». Κατά την ίδια, η τοπική φιλοξενία από μόνη της δεν αρκεί για να τεκμηριώσει την κυριαρχία.
«Οι σοβαροί πάροχοι πρέπει να αποδεικνύουν την αξιοπιστία τους με διαφανή λειτουργία, δίκαιες συμβάσεις και αποδείξεις επάρκειας. Αυτό περιλαμβάνει και το δίκτυο, επειδή και τα δεδομένα κατά τη μεταφορά τους πρέπει να υπόκεινται σε καθεστώς κυριαρχίας», αναφέρει η Mendler.
Η σημασία του δικτύου εμφανίζεται και στις απαιτήσεις των πελατών. Μία στις πέντε μεγάλες και πολυεθνικές επιχειρήσεις απαιτεί ήδη δικλίδες διασφάλισης της κυριαρχίας του δικτύου. Οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις κατατάσσουν τους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους ως τους συνεργάτες που εμπιστεύονται περισσότερο για την AI.
Αλλαγές προμηθευτών και απαιτήσεις τεκμηρίωσης
Οι απαιτήσεις κυριαρχίας επηρεάζουν και τους προϋπολογισμούς πληροφορικής. Έως και το 45% των μεγάλων επιχειρήσεων σχεδιάζει να προσθέσει ή να αντικαταστήσει προμηθευτή τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών μέσα σε 18 μήνες, για λόγους κυριαρχίας ή συμμόρφωσης.
Η Omdia εκτιμά ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις με ολιγομελή τμήματα πληροφορικής ενδέχεται να διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο, καθώς λίγες διαθέτουν τους πόρους για να εξετάσουν τους σχετικούς ισχυρισμούς. Για τους παρόχους, συνιστά επενδύσεις σε πιστοποιήσεις και κέντρα εμπιστοσύνης, δημοσίευση χωριστών SLA για τη συνδεσιμότητα και τις υπηρεσίες AI, καθώς και αναζήτηση συνεργατών που μπορούν να καλύψουν κενά τεχνογνωσίας.
