Την εικόνα μίας αγοράς με ιδιότητες ελατηρίου μας έδωσε ο Πρόεδρος του ΣΕΒ, κατά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων του ομίλου Quest του οποίου ηγείται. Την ώρα που έχουμε αρχίσει να πιστεύουμε ότι βρισκόμαστε στα χασομέρια ενός ματς που έχει χαθεί, ο Θεόδωρος θεωρεί ότι μόλις κλειδώσει η συμφωνία θα ξεκλειδώσει και η εγκλωβισμένη δυναμική της αγοράς η οποία θα ανακτήσει μεγάλο μέρος του χαμένου εδάφους. Ο λόγος που το αναφέρουμε είναι ότι αυτά τα λέει ένας άνθρωπος της αγοράς και μάλιστα της τεχνολογίας, ο οποίος έχει αποδείξει ότι βλέπει το ίδιο καλά, τόσο κοντά, όσο και μακριά.
Για τα μακριά έχουμε και το Γιάνη (προσοχή στα ‘v’) o οποίος υπόσχεται να γίνει η Ελλάδα ένα startup nation. Ας τον ενημερώσει κάποιος ότι αυτό το έχουμε ακούσει μέχρι τώρα 3-4 φορές. Εκτός, αν εννοεί ότι «θα το πάμε πάλι από την αρχή».
Μόνο… πληκτική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί η καθημερινότητα στην ΕΕΤΤ, καθώς εκτός από τα σημαντικότατα θέματα που απασχολούν την ατζέντα της, όπως αυτό της μεταφοράς των ταμειακών διαθέσιμων στην Τράπεζα της Ελλάδος, την απάντηση στον Υπουργό και την Καθολική υπηρεσία, η Επιτροπή βρίσκεται και σε φάση… απογραφής. Στο πλαίσιο αυτό, καλεί τους ραδιοφωνικούς σταθμούς να υποβάλουν ηλεκτρονική δήλωση για τα κεραιοσυστήματα, ως τα μέσα Ιουνίου. Παράλληλα, ως μέρος της προσπάθειας που καταβάλλει για την καλύτερη εποπτεία του φάσματος ραδιοσυχνοτήτων, εντείνει τη διεξαγωγή ελέγχων, προβαίνοντας αν κι εφόσον χρειάζεται, σε σχετικές κυρώσεις…
Είναι αλήθεια, ότι βρισκόμαστε στη φάση της απόλυτης σύγκρουσης των ιδεοληψιών με την πραγματικότητα, αλλά επειδή η δεύτερη είναι αμείλικτη και ανελαστική, είναι βέβαιο ότι τελικά θα επικρατήσει. Το ερώτημα είναι πότε και με ποιο κόστος;
Θυμάμαι πριν μερικά χρόνια, διάφορους «φωστήρες» που έβγαιναν στα τηλεοπτικά παράθυρα για να σχολιάσουν τα τεκταινόμενα στη χώρα μας, να εξαπολύουν δριμύ κατηγορώ στα «κακώς κείμενα», συγκρίνοντας την Ελλάδα με διάφορες… «τριτοκοσμικές» χώρες. Χαρακτηριστική έκφραση που έχω συγκρατήσει είναι το: «Γίναμε Ουγκάντα!» Σήμερα, μόλις λίγα χρόνια αργότερα, μεγάλες εταιρείες του κλάδου των τηλεπικοινωνιών -κι όχι μόνο- κάνουν business και μάλιστα πολύ καλές σε χώρες σαν την Ουγκάντα…Λέτε οι εταιρείες αυτές να μην ξέρουν τι κάνουν και σε ποιες αγορές επενδύουν; Αποδεικνύεται λοιπόν περίτρανα ότι σε κάποιες περιπτώσεις «είναι καλύτερα να μασάς, παρά να μιλάς…»
Ας ρίξουμε όμως μια ματιά πάνω από τον τοίχο. Στο φετινό MWC της Βαρκελώνης είχαμε δει ένα demo από την Ericsson που από το περίπτερό της, μπορούσαμε να κατευθύνουμε έναν εκσκαφέα 2500 χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά στη Σουηδία. Χθες είδαμε την πρώτη προσγείωση αεροσκάφους σε διάδρομο προσγείωσης σε αεροδρόμιο της Σουηδίας, με καθοδήγηση από τον πύργο ελέγχου που βρισκόταν 150 χιλιόμετρα μακριά! Κάναμε λοιπόν το πρώτο βήμα προς το μέλλον. Ένα μέλλον βέβαια που εμείς στην Ελλάδα φοβόμαστε να αντικρίσουμε, αν και που και που έρχονται ελπιδοφόρα μηνύματα εξωστρέφειας από τις Ελληνικές επιχειρήσεις που αναλαμβάνουν σοβαρά έργα.
