Η Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση μπορεί να είναι ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο που αρχίζει σιγά-σιγά να μπαίνει στη ζωή μας. Κάτι μέσα από τις εξαγγελίες των εκάστοτε υπουργών, κάτι μέσα από τα σχέδια –και τις υλοποιήσεις- των υπηρεσιών, το όνειρο για την ηλεκτρονική και απομακρυσμένη πρόσβαση των πολιτών στις υπηρεσίες του Κράτους έρχεται όλο και πιο κοντά.
Στο δρόμο του όμως στέκεται ως νέο τείχος του Βερολίνου ο πανίσχυρος Κλειδάριθμος. Χωρίς αυτόν, δεν υπάρχει Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, απομακρυσμένη πρόσβαση και άλλη ηλεκτρονικά καλούδια που ευαγγελίζονται οι παροικούντες τη Βασιλίσσης Σοφίας. Έτσι ο πολίτης, για να αποκτήσει αυτό το μαγικό νούμερο, θα πρέπει να περάσει πολλές και δύσκολες πίστες, μέσα από διαδρόμους Δημοσίων Υπηρεσιών, να αποκτήσει το μαγικό χαρτάκι προτεραιότητας, για να κερδίσει τη θέση του στο τέλος μιας ατελείωτης ουράς που μόνη της φιλοδοξία, είναι να υποβάλει τα σέβη της στον υπάλληλο που είναι εξουσιοδοτημένος να κάνει έλεγχο ταυτοπροσωπίας και γνησιότητας του Αστυνομικού Δελτίου Ταυτότητας και να κρίνει ότι μπροστά του στέκεται ο πραγματικός δικαιούχος του Κλειδαρίθμου και να του παραδώσει το Δικό Του Προσωπικό Κωδικό.
Θεωρητικά, από αυτό το σημείο και μετά, ο ευτυχής θνητός αποκτά τη δυνατότητα να συναλλάσσεται με το Κράτος χωρίς τη φυσική του παρουσία. Σωστά; Λάθος! Η ίδια διαδικασία, πρέπει να γίνει και στο ΙΚΑ, αλλά και σε οποιαδήποτε υπηρεσία έχει κάνει Ηλεκτρονικά Βήματα.
Συμπέρασμα, το μέσο για την είσοδο στον μαγικό κόσμο της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης είναι η Αστυνομική Ταυτότητα. Ένα έντυπο το οποίο έχει ελάχιστες προδιαγραφές ασφαλείας, καμία απολύτως ηλεκτρονική βαθμίδα ελέγχου (αφού δεν έχει αλγόριθμο αυθεντικότητας) και φυσικά κανένα αδιάβλητο τρόπο πιστοποίησης της ταυτοπροσωπίας του φέροντος.
Αυτό το Εθνικό Μητρώο Πολιτών, τι να γίνεται άραγε;
