Στην άνιση μάχη λογικής και κατεστημένου, νικητής βγήκε για μια ακόμη φορά το μοντέλο Δεινοσαυρικής Διακυβέρνησης. Το σύστημα “Αριάδνη”, επιβεβαιώνει με εκκωφαντικό τρόπο την έλλειψη ξεκάθαρης κατεύθυνσης προς τη δημιουργία αποπροσωποποιημένων μοντέλων ελέγχου, χωρίς εγχρήματες συναλλαγές, τόνους χαρτιών και πύργους από σφραγίδες.
Πίσω από το βαρύγδουπο σύστημα “Αριάδνη”, δεν φαίνεται κάποιο σύστημα, αλλά μια στρατιά επαγγελματιών -και μάλιστα κλειστού- εκπροσώπων του Ελληνικού Δημοσίου που εν είδει καδή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, θα σφραγίζουν έντυπα και θα πληκτρολογούν αργά και βασανιστικά καταχωρίσεις.
Είναι αλήθεια ότι ο Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας ακολούθησε τον μίτο της Μυθικής Αριάδνης, μόνο που πήρε τη λάθος κατεύθυνση και κατέληξε στο Μινώταυρο. Μήπως να έπαιρνε τηλέφωνο στο Υπουργείο Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης για να μάθει ότι εκεί κατάργησαν το χαρτί;
Και για να θυμηθούμε γιατί έγιναν όλα αυτά. Γιατί κάποιοι, εκμεταλλευόμενοι την απουσία μηχανογράφησης δεν δήλωναν στα Ληξιαρχεία, θανάτους συγγενών και συνέχιζαν να εισπράττουν τις συντάξεις. Τώρα δηλαδή τι τους υποχρεώνει να πηγαίνουν στον συμβολαιογράφο (και να πληρώνουν κιόλας);
