Σε μια εποχή όπου η τεχνητή νοημοσύνη εξελίσσεται με εκθετικούς ρυθμούς, ο ρόλος της στον επιχειρηματικό κόσμο υφίσταται έναν θεμελιώδη μετασχηματισμό, αφήνοντας πίσω την ιδιότητα του απλού εργαλείου για να αναλάβει αυτή του ενεργού συνεργάτη. Για τον Ισίδωρο Σιδερίδη, CEO της Pobuca, μιας εταιρείας που από το 2018 επενδύει στρατηγικά στο AI, αυτή η μετάβαση δεν είναι απλώς μια τεχνολογική αναβάθμιση, αλλά μια αλλαγή που επαναπροσδιορίζει την έννοια της εμπειρίας του πελάτη και ολόκληρη την αρχιτεκτονική λειτουργίας των σύγχρονων οργανισμών. Όπως εξηγεί, η απόφαση της εταιρείας του να εστιάσει στο AI αποδείχθηκε καθοριστική, καθώς το AI εξελίχθηκε σε κάτι «πολύ μεγαλύτερο από ό,τι περιμέναμε τότε», μια τεχνολογία που θα αλλάξει τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Στη συνέντευξή του στα SmartTalks, ο Ισίδωρος Σιδερίδης αναλύει τη μετάβαση από το Narrow AI, που εστίαζε σε συμπληρωματικές λειτουργίες, στη νέα εποχή του Agentic AI. Μέχρι πρόσφατα, το AI παρείχε πολύτιμα, αλλά περιορισμένα εργαλεία: την ανάλυση της συμπεριφοράς εκατομμυρίων πελατών για την πρόβλεψη της απώλειάς τους, τη δημιουργία εξειδικευμένων προσφορών ή την ανάλυση της «φωνής του πελάτη» σε φυσική γλώσσα. Η νέα μορφή τεχνητής νοημοσύνης, ωστόσο, δεν περιμένει εντολές, αλλά αναλαμβάνει πρωτοβουλίες. «Πλέον προσλαμβάνεις AI agents και τους βάζεις στην ομάδα σου», εξηγεί, τονίζοντας τη διαφορά ανάμεσα σε ένα παθητικό εργαλείο και έναν «νέο ψηφιακό συνάδελφο». Για τον ίδιο, το Agentic AI είναι για τις επιχειρήσεις ό,τι υπήρξε το ChatGPT για την ατομική παραγωγικότητα: ένας καταλύτης που αλλάζει ριζικά τον τρόπο σκέψης και δράσης.
Η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζουν σήμερα οι επιχειρήσεις, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είναι η άρνηση της τεχνολογίας, αλλά η αμηχανία ως προς την εφαρμογή της. Οι περισσότερες εταιρείες αντιλαμβάνονται τη δυναμική, αλλά περιορίζονται στην αυτοματοποίηση των υφιστάμενων διαδικασιών τους. Η εκθετική φύση της εξέλιξης του AI, όπου οι ικανότητες διπλασιάζονται ανά χρόνο, είναι κάτι που ο ανθρώπινος εγκέφαλος, μαθημένος σε γραμμικές εξελίξεις, δυσκολεύεται να συλλάβει. Η πραγματική ευκαιρία, σημειώνει, βρίσκεται στον πλήρη επανασχεδιασμό των λειτουργιών. Οι εταιρείες που θα διαπρέψουν, τονίζει, είναι εκείνες που θα απαντήσουν στο ερώτημα: «Τι διαφορετικό θα έκανα τώρα που έχω στη διάθεσή μου δεκάδες “διδακτορικούς βοηθούς”;». Για να βοηθήσει τις επιχειρήσεις σε αυτή τη μετάβαση, η Pobuca έχει δημιουργήσει μια συμβουλευτική υπηρεσία που τις καθοδηγεί στον στρατηγικό σχεδιασμό για την ενσωμάτωση του AI.
Ως απτή εφαρμογή αυτής της φιλοσοφίας, παρουσίασε τον Zemark, την πλατφόρμα που λειτουργεί ως ο «μαέστρος» της εμπειρίας του πελάτη. Ο Zemark δεν είναι απλώς ένα λογισμικό, αλλά ένας ενορχηστρωτής που συνδυάζει πολλαπλά επίπεδα γνώσης. Διαθέτει μια ενσωματωμένη βάση γνώσης για την αγορά, αλλά ταυτόχρονα μαθαίνει την κουλτούρα του οργανισμού παρακολουθώντας emails, συνομιλίες και meetings. Μπορεί, για παράδειγμα, να αφομοιώσει έναν άγραφο κανόνα, όπως το ότι «ο διευθυντής πωλήσεων δέχεται μέχρι 25% έκπτωση και όχι παραπάνω». Αυτή η γνώση συνδυάζεται με τα δομημένα δεδομένα του πελάτη από πολλαπλά συστήματα (ERP, CRM) και του επιτρέπει να συντονίζει ανθρώπους και άλλους, τρίτους AI agents για να επιτύχει τους στόχους, μετατρέποντας τη στρατηγική σε εκτελέσιμη πράξη.
Κοιτώντας στο άμεσο μέλλον, ο κ. Σιδερίδης προβλέπει ότι μέσα στα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια θα βιώσουμε την έλευση της Τεχνητής Γενικής Νοημοσύνης (AGI). Σε αυτό το στάδιο, οι ψηφιακοί agents δεν θα περιορίζονται σε προκαθορισμένες δεξιότητες, αλλά θα μπορούν να μαθαίνουν νέες εργασίες και να γράφουν μόνοι τους τον κώδικα για νέες εφαρμογές. Περιέγραψε ένα σενάριο όπου ένας agent θα εντοπίζει μια νέα τάση, θα προτείνει στη διοίκηση τη δημιουργία ενός προγράμματος πιστότητας, θα εκπονεί ανάλυση κόστους-οφέλους, θα παρουσιάζει εναλλακτικές και, αφού λάβει έγκριση, θα προγραμματίζει ο ίδιος το λογισμικό μέσα σε λίγες μέρες, αξιοποιώντας μια ταχύτητα όπου ένα 24ωρο αντιστοιχεί σε χρόνια ανάπτυξης από έναν άνθρωπο.
Το τελικό του μήνυμα προς τις επιχειρήσεις που διστάζουν είναι σαφές: ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι η αποτυχία, αλλά η αδράνεια. Η μη ενσωμάτωση αυτής της τεχνολογίας, υποστηρίζει, θα αφήσει τις εταιρείες σημαντικά πίσω από τον ανταγωνισμό. Ιδιαίτερα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η πρόσβαση σε εξειδικευμένο ταλέντο AI είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθιστώντας τη συνεργασία με εξειδικευμένους οίκους ακόμα πιο κρίσιμη. Το πρώτο βήμα, καταλήγει, δεν είναι τεχνολογικό, αλλά στρατηγικό: η αναζήτηση καθοδήγησης για τον σχεδιασμό της επόμενης μέρας, μιας μέρας όπου η συνεργασία ανθρώπων και ευφυών μηχανών θα αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της επιχειρηματικής επιτυχίας.
