Ανάμεσα στους πολλούς και διαφορετικούς φακέλους με εκκρεμότητες που θα παραλάβει ο Κωστής Χατζηδάκης, ο νέος υπουργός Ανάπτυξης, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (ένωση δύο υπουργείων) θα περιλαμβάνεται και ένας με περιεχόμενο ένα πολύ δικό του …«παιδί».
Ο λόγος είναι για το περιβόητο έργο της δημιουργίας δικτύου οπτικών ινών που θα φθάνει μέχρι τα σπίτια και τις επιχειρήσεις (FTTH). Ο Κωστής Χατζηδάκης είναι ο πρώτος υπουργός που μίλησε για το FTTH το 2008 και μάλιστα έφθασε στο σημείο να το εξαγγείλει με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα δράσεων (προκήρυξη του έργου το 2009) το οποίο, αν είχε τότε ακολουθηθεί, το έργο θα είχε ξεκινήσει και θα βρισκόταν περίπου στη μέση της υλοποίησής του. Η χώρα μας θα είχε ξεπεράσει και τις πιο προηγμένες χώρες (π.χ. Γερμανία και Γαλλία) που ακόμα και τώρα είναι πίσω στα δίκτυα νέας γενιάς σε σχέση με τις Σκανδιναβικές ή τις χώρες της πρώην Ανατολικής Ευρώπης.
Το 2008 η διείσδυση της ευρυζωνικότητας στην Ελλάδα ήταν στο 10% του πληθυσμού, με περίπου 1 εκατομμύριο συνδέσεις ADSL.
Όπως είχε πει ο τότε υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών εξαγγέλλοντας στις 5 Φεβρουαρίου 2008 την πολιτική του υπουργείου του για την Στρατηγική στις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες: «Οι υποδομές αποτελούν το πιο απαιτητικό κομμάτι της στρατηγικής μας και από πλευράς κόστους. Μέσα στα επόμενα 5 χρόνια φιλοδοξούμε να φτάσουμε τις οπτικές ίνες σε τουλάχιστον 2 εκατομμύρια σπίτια και την Ευρυζωνικότητα σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Το συνολικό κόστος εκτιμάται στα 2,5 δις Ευρώ.»
Ακολούθησε δημόσια διαβούλευση για το έργο στις 28 Μαΐου 2008, ενώ ο Κωστής Χατζηδάκης μαζί με τον τότε υπουργό Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη παρουσίασαν επίσημα το έργο, μετά τη μελέτη που προηγήθηκε, στις 3 Σεπτεμβρίου του ιδίου χρόνου.
Σύμφωνα με τον τότε σχεδιασμό η συνολική διάρκεια ανάπτυξης του δικτύου θα ήταν επτά χρόνια. Η υλοποίηση του έργου θα γινόταν μέσω της εφαρμογής του Νόμου για τις Συμπράξεις Δημόσιου, ενώ θα χωριζόταν σε τρία υποέργα. Για κάθε υποέργο θα ιδρυόταν Εταιρία Ειδικού Σκοπού, με το κράτος να καλύπτει τα τέλη διαθεσιμότητας που θα αντιστοιχούσαν σε ποσοστό της συνολικής επένδυσης. Ο ενδεικτικός προϋπολογισμός του έργου ήταν 2,1 δις. ευρώ, ενώ γινόταν λόγος για δυνατότητα κρατικής ενίσχυσης των τελικών χρηστών, δηλαδή κίνητρα, για την κάλυψη του κόστους της κάθετης καλωδιοποίησης μέσω του ΕΣΠΑ.
Βεβαίως, όπως συνήθως γίνεται στην Ελλάδα, ήρθε μια άλλη κυβέρνηση το 2009, πήρε το σχέδιο που υπήρχε, το πέταξε ουσιαστικά στο καλάθι των αχρήστων, το ξαναμελέτησε, έκανε άλλες δημόσιες διαβουλεύσεις, προσέλαβε άλλο σύμβουλο και πρόσφατα, αν και όχι σε επίπεδο υπουργού, παρουσίασε το νέο της σχέδιο. Λίγο «αδυνατισμένο» ως προς την κάλυψη της χώρας με οπτική ίνα και τον προϋπολογισμό του, αλλά ένα σχέδιο το οποίο προβλέπει χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ και περιλαμβάνει έναν οδικό χάρτη για το πώς μπορεί να προχωρήσει. Τα κονδύλια που θα συνεισφέρει το δημόσιο μέσω του ΕΣΠΑ είναι της τάξεως των 230 εκατ. ευρώ και ο νέος προϋπολογισμός για το σύνολο του έργου 1 δις. ευρώ.
Και το ερώτημα που προκύπτει τώρα είναι, τι θα κάνει ο Κωστής Χατζηδάκης που επιστρέφει στα παλιά του λημέρια. Θα ξεκινήσει και πάλι από την αρχή με το πρόσχημα ότι η δουλειά δεν έγινε σωστά και θα πρέπει να ξαναμελετηθεί το έργο ή θα πιάσει το νήμα από εκεί που το αφήνει η προηγούμενη πολιτική ηγεσία του υπουργείου;
Υποθέτουμε ότι σύντομα θα γνωρίζουμε, αφού τουλάχιστον για το θέμα αυτό, ο νέος υπουργός δεν μπορεί να επικαλεστεί άγνοια.
