Πέρα από την παροχή διαδικτυακών συνδέσεων υψηλής ταχύτητας ακόμη και στις πιο απομακρυσμένες γωνιές του πλανήτη, οι 3.000 δορυφόροι που αποτελούν το δίκτυο του Starlink έχουν τη δυνατότητα να κάνουν ακόμη περισσότερα. Όπως, για παράδειγμα, να αντικαταστήσουν τους δορυφόρους του GPS. Κάπως έτσι, μια ομάδα ερευνητών πειραματίστηκε με την αξιοποίηση αυτού του συστήματος για αυτόν τον σκοπό.
Τα δύο συστήματα μοιράζονται ένα κοινό χαρακτηριστικό: εκπέμπουν σήματα προς τα κάτω, προς την επιφάνεια της Γης. Τα σήματα του συστήματος του Starlink παρέχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο, ενώ τα σήματα από τους δορυφόρους του GPS χρησιμοποιούνται από συσκευές πλοήγησης για τον τριγωνισμό της ακριβούς θέσης τους στον πλανήτη.
Ο Καθηγητής Todd Humphreys και μια ομάδα ερευνητών από το Radionavigation Laboratory του Πανεπιστημίου του Τέξας, συνειδητοποίησαν ότι το Starlink θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως ένα ακριβές και αξιόπιστο εφεδρικό αντίγραφο του GPS, αλλά η SpaceX αποφάσισε ότι κάτι τέτοιο δεν αποτελεί προτεραιότητα και σταμάτησε τη συγκεκριμένη συνεργασία.
Εντούτοις, η ομάδα του UT Austin δεν χρειαζόταν γνώση του τι ακριβώς μετέδιδαν οι δορυφόροι του Starlink, χρειαζόταν απλώς τα σήματα, κάτι που η SpaceX δεν είχε τρόπο να κρύψει. Οπότε, συνέχισε το έργο της. Η μετατροπή του Starlink σε σύστημα πλοήγησης θα ήταν μια εύκολη υπόθεση με τη συνεργασία της SpaceX, αλλά χωρίς αυτήν, η ομάδα του Humphreys χρειάστηκε σχεδόν δύο χρόνια για να πετύχει τον στόχο της.
Ξεκίνησαν αγοράζοντας ένα τερματικό και μια υπηρεσία Starlink που χρησιμοποιήθηκε για streaming HD βίντεο του θρύλου του τένις Rafael Nadal από το YouTube, 24 ώρες την ημέρα. Η εγκατάσταση συνδυάστηκε με μια κεραία που χρησιμοποιήθηκε για την ανίχνευση των τακτικά επαναλαμβανόμενων σημάτων ακολουθίας συγχρονισμού που χρησιμοποιεί το Starlink για να βοηθήσει τους επίγειους δέκτες να παραμείνουν συνδεδεμένοι με τους δορυφόρους. Σε κανένα σημείο δεν προσπάθησαν να σπάσουν την κρυπτογράφηση.
Αυτά τα επαναλαμβανόμενα σήματα αποστέλλονται σε ακριβή χρονικά διαστήματα: τέσσερις ακολουθίες ανά χιλιοστό του δευτερολέπτου, μια προσέγγιση που χρησιμοποιεί και το σύστημα GPS. Συνδυαστικά με πληροφορίες σχετικά με την κίνηση των δορυφόρων του Starlink, οι πληροφορίες που η SpaceX κοινοποιεί για να βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου δαπανηρών συγκρούσεων με υλικό από άλλες εταιρείες, την πηγή του σήματος και το πόσο μακριά βρίσκεται ο δορυφόρος, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον υπολογισμό της θέσης ενός δέκτη, με ακρίβεια περίπου 30 μέτρων.
Αυτό απέχει πολύ από την ακρίβεια χιλιοστών που μπορεί να επιτευχθεί με το GPS κατά τη χρήση προηγμένου εξοπλισμού, αλλά ο Humphreys, ο οποίος πρόσφατα μοιράστηκε την εργασία της ομάδας του για την αποκωδικοποίηση της δομής σήματος Starlink σε σχετική μελέτη, πιστεύει ότι εάν η SpaceX επέλεγε να συνεργαστεί, απλές ενημερώσεις λογισμικού και πρόσθετα δεδομένα που κωδικοποιούνται στα σήματα συγχρονισμού θα μπορούσαν να βελτιώσουν την ακρίβεια σε λιγότερο από ένα μέτρο.
Το μόνο αρνητικό; Το να βασίζεσαι για πλοήγηση σε αυτές τις προβλέψιμες ακολουθίες συγχρονισμού που χρησιμοποιούνται στο δίκτυο του Starlink, ενέχει πιθανούς κινδύνους για την ασφάλεια, καθώς θα μπορούσαν να πλαστογραφηθούν και να παραποιηθούν για κακόβουλους σκοπούς. Λόγω του ότι δημιουργήθηκαν κυρίως ως στρατιωτικά εργαλεία, υπηρεσίες όπως το GPS και το GLONASS δίνουν προτεραιότητα στην ασφάλεια. Εφόσον η SpaceX δεν ενδιαφέρεται να ανταγωνιστεί αυτά τα συστήματα, η χρήση του για αυτόν τον σκοπό θα μπορούσε να είναι προβληματική.
