Οι προβλέψεις για το μέλλον, πότε του ενός τομέα και πότε του άλλου, συνήθως δεν έχουν τελειωμό. Τη μια διαβάζουμε ότι «σίγουρα» θα γίνει το άλφα, την άλλη ότι «όπως όλα δείχνουν» η επόμενη μεγάλη εξέλιξη θα είναι το βήτα, την παράλλη ότι «χωρίς καμιά αμφιβολία» η επόμενη μέρα θα φέρει το γάμμα και το δέλτα – γνώμες και προβλέψεις που, τις περισσότερες φορές, είναι αντιφατικές και αντικρουόμενες, ανάλογα με τα πιστεύω και τις ιδέες του κάθε «προφήτη».
Και τώρα τι κάνουμε; Ποιόν πιστεύουμε και ποιανού την άποψη ασπαζόμαστε, ώστε να κοιμόμαστε ήσυχοι τα βράδια, αν υποτεθεί ότι ανησυχούμε για το τι μας περιμένει; Στο χώρο της τεχνολογίας, όπου θητεύουμε, τα πράγματα ίσως είναι λίγο πιο εύκολα, απ’ ό,τι σε άλλους επιστημονικούς ή –ακόμα χειρότερα- θεωρητικούς τομείς. Εδώ υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα, πίνακες, τάσεις, έρευνες που βοηθάνε σε μεγάλο βαθμό είτε να πιστέψεις το ένα, είτε να απορρίψεις το άλλο… Όχι πως λύνονται όλα τα προβλήματα, όμως σίγουρα γίνονται λιγότερα, έστω κι αν κάποιες αμφιβολίες παραμένουν…
Και πώς να είναι διαφορετικά, όταν πίσω από κάθε πιθανή εξέλιξη υπάρχει και ο «ξενοδόχος» (στην περίπτωσή μας, ο χρήστης) που, θέλοντας και μη, αποτελεί τον αστάθμητο παράγοντα ο οποίος θα κρίνει με τη συμπεριφορά του (που και αυτή εξαρτάται από μύριους άλλους παράγοντες) τη ροή των εξελίξεων. Γι’ αυτό και συχνά –πυκνά γινόμαστε μάρτυρες διαφορετικών εκτιμήσεων σχετικά με τα μελλούμενα, που κάνουν την εμφάνισή τους ακόμα και την ίδια ημέρα, ακόμα και μέσα στο ίδιο κείμενο…
Όπως συνέβη πριν από λίγες ημέρες, με ένα άρθρο του καλού συναδέλφου Doug Henschen στην ιστοσελίδα του Information Week, ο οποίος μοιάζει να απορεί (και αυτός!) με τη διαφορά μεταξύ δυο γνωστών και μη εξαιρεταίων εταιριών στον χώρο των ΤΠΕ, της Salesforce και της IBM, ως προς το πώς βλέπουν το παρόν τους και κυρίως πώς προετοιμάζουν το μέλλον τους… Με ό,τι, βεβαίως, μπορεί να σημαίνει αυτό για την εμπορική επιτυχία των προϊόντων και των υπηρεσιών τους, επομένως και για την ίδια τη μακροημέρευσή τους.
Η πρώτη, εταιρία η οποία παρέχει κυρίως CRM on demand και επιχειρησιακές εφαρμογές στο cloud, είναι πιο προσγειωμένη: μ’ άλλα λόγια, φιλοδοξεί (για την ώρα, άραγε;) να αξιοποιήσει στο έπακρο την επανάσταση της δικτυωμένης επι-κοινωνίας, όπως την έχουμε σήμερα και δείχνει να εξελίσσεται, με τα κινητά μας τηλέφωνα, τις ταμπλέτες, τα κοινωνικά δίκτυα και τους αυξανόμενους με γεωμετρική πρόοδο (εκατομμύρια, πλέον) κάθε λογής αισθητήρες, που –όπως τονίζει η καλή εταιρία- «πρόκειται να μεταμορφώσουν την προσωπική και επαγγελματική ζωή μας, εισάγοντάς μας σε μια νέα εποχή διαδραστικότητας», με το Internet των Αντικειμένων να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Από την άλλη πλευρά, η ΙΒΜ ευαγγελίζεται κι αυτή μια επανάσταση, αλλά διαφορετικού είδους και προσανατολισμού, που ως κύριο συστατικό της θα έχει τον «γνωσιακό» (cognitive) υπολογιστή – μια νέα υπολογιστική πλατφόρμα, στο πλαίσιο της οποίας οι υπολογιστές δεν θα προγραμματίζονται απλώς, όπως συμβαίνει σήμερα, αλλά θα μαθαίνουν (όπως περίπου και ο άνθρωπος), αξιοποιώντας τα ερεθίσματα που λαμβάνουν από τον περιβάλλοντα χώρο και παίρνοντας αποφάσεις μόνοι τους, σε πολλά θέματα (προσωπικά, ελπίζω όχι σε όλα…)
O υπερυπολογιστής αυτός υπάρχει ήδη και ονομάζεται Watson. Μάλιστα έχουμε ήδη κάποιες εφαρμογές που αξιοποιούν αυτές τις δυνατότητές μάθησής του. Στο Αντικαρκινικό Κέντρο Memorial Sloan-Kettering, ερευνητικό εταίρο της ΙΒΜ, «εκπαιδεύουν» τον Watson ως «βοηθό ογκολόγου», προκειμένου οι γιατροί να επιτυγχάνουν με τη βοήθειά του ακριβέστερες και πιο προσωποποιημένες διαγνώσεις και θεραπείες.
Μαντεύω το ερώτημά σας: ποιά από τις δυο «επαναστάσεις» είναι η σημαντικότερη; Ποιά είναι αυτή με τις καλύτερες προοπτικές επικράτησης; Αυτή της Salesforce θεωρώ (όπως και ο συνάδελφος του Information Week) πως είναι πιο κοντά στη σημερινή πραγματικότητα, με μεγάλα περιθώρια εξέλιξης όσο θα περνάει ο καιρός κι όσο το Internet των Αντικειμένων με τις εφαρμογές του θα μπαίνει ευρύτερα και βαθύτερα στη ζωή μας. Από την άλλη, η «επανάσταση» της ΙΒΜ μοιάζει πολύ πιο ενδιαφέρουσα, αλλά και πολύ πιο απομακρυσμένη χρονικά… Αφενός, ο Watson θέλει ακόμα κάμποση δουλειά, όσον αφορά στις εφαρμογές του, αφετέρου είναι μεν πανίσχυρος, αλλά όχι «αρκετός», καθώς η ΙΒΜ είναι εντελώς μόνη της σ’ αυτή την προσπάθεια: χρειάζεται να δημιουργηθεί -ουσιαστικά εκ του μηδενός- ένα ολόκληρο οικοσύστημα, στο πλαίσιο του οποίου θα αξιοποιηθούν οι τεράστιες δυνατότητες της πλατφόρμας σε καίριους τομείς όπως πχ. η ιατρική και η φαρμακολογία. Εξ ου και η σημαντικότατη επένδυση που εξήγγειλε πριν από λίγες ημέρες η κ. Ρομέτι, σε χρήμα και ανθρώπινο δυναμικό, με νέα γραφεία στην περιοχή της Νέας Υόρκης, και η έκκλησή της προς κάθε ενδιαφερόμενο πιθανό εταίρο και developer για συνέργειες που θα υλοποιηθούν, μάλιστα, γρήγορα – μέσα στους επόμενους μήνες κι όχι σε χρόνια…
Τι λέτε, λοιπόν; Ποιά «επανάσταση» θα επικρατήσει πρώτη; Θα δείξει, όταν έρθει η ώρα της…
