Τελικά δεν είναι τυχαίο ότι το γραφείο του Προέδρου του ΟΤΕ έχει οπτική επαφή με την Κηφισίας. Έχει αποδειχθεί ιστορικά ότι οι τελευταίοι δύο πρόεδροι, στην αρχή στρέφουν όλο και πιο συχνά το βλέμμα τους στην απέναντι πλευρά της λεωφόρου. Μετά από λίγο στρέφουν και τα πυρά τους εκεί που εστιάζουν το βλέμμα τους.
H «Κηφισιάδα» λοιπόν συνεχίζεται με νέα επεισόδια και δεδομένων των συνθηκών, τα νεύρα είναι τεντωμένα. Τόσο τεντωμένα, που δεν θέλουν να ακούσουν τίποτα σχετικό με «Εθνικές Επιτροπές», ακόμα και όταν τους εγκρίνουν πακέτα θεωρώντας τα ήσσονος σημασίας και «στάχτη στα μάτια».
Για πρώτη φορά πάντως είναι εμφανής η συγκεκριμένη επικοινωνιακή στρατηγική των στελεχών του Οργανισμού, τα οποία επαναλαμβάνουν σε κάθε ευκαιρία το μαγικό «-25%», που υπόσχονται να περάσουν ως μείωση του κόστους υπηρεσιών λιανικής, «αν μας αφήσει η ΕΕΤΤ».
Από την άλλη ο Λεωνίδας βρίσκεται στις μακρινές Ινδίες και αν συνδυάσει κανείς την παροιμιώδη ψυχραιμία του, με την επίδραση των γηγενών γιόγκι, δε περιμένουμε άμεση αντίδραση.
Ωστόσο, η αίσθηση μας από κύκλους της ΕΕΤΤ, είναι ότι παραμένει ακόμα ένα αρκετά μεγάλο κενό, μεταξύ ποσοστού που έχουν πάρει ως μείωση στο κόστος χονδρικής οι εναλλακτικοί, σε σχέση με το -25% που θέλει ο ΟΤΕ να δώσει στη λιανική.
Ο Ζακ πάντως σε συνέντευξή του επισημαίνει ότι στις περισσότερες χώρες η διαφορά κυρίου παρόχου – εναλλακτικών είναι 15%, ενώ στην Ελλάδα είναι πολύ μεγαλύτερη, οπότε μόλις καταλάβατε την εμμονή με το -25%!!!
H «Κηφισιάδα» λοιπόν συνεχίζεται με νέα επεισόδια και δεδομένων των συνθηκών, τα νεύρα είναι τεντωμένα. Τόσο τεντωμένα, που δεν θέλουν να ακούσουν τίποτα σχετικό με «Εθνικές Επιτροπές», ακόμα και όταν τους εγκρίνουν πακέτα θεωρώντας τα ήσσονος σημασίας και «στάχτη στα μάτια».
Για πρώτη φορά πάντως είναι εμφανής η συγκεκριμένη επικοινωνιακή στρατηγική των στελεχών του Οργανισμού, τα οποία επαναλαμβάνουν σε κάθε ευκαιρία το μαγικό «-25%», που υπόσχονται να περάσουν ως μείωση του κόστους υπηρεσιών λιανικής, «αν μας αφήσει η ΕΕΤΤ».
Από την άλλη ο Λεωνίδας βρίσκεται στις μακρινές Ινδίες και αν συνδυάσει κανείς την παροιμιώδη ψυχραιμία του, με την επίδραση των γηγενών γιόγκι, δε περιμένουμε άμεση αντίδραση.
Ωστόσο, η αίσθηση μας από κύκλους της ΕΕΤΤ, είναι ότι παραμένει ακόμα ένα αρκετά μεγάλο κενό, μεταξύ ποσοστού που έχουν πάρει ως μείωση στο κόστος χονδρικής οι εναλλακτικοί, σε σχέση με το -25% που θέλει ο ΟΤΕ να δώσει στη λιανική.
Ο Ζακ πάντως σε συνέντευξή του επισημαίνει ότι στις περισσότερες χώρες η διαφορά κυρίου παρόχου – εναλλακτικών είναι 15%, ενώ στην Ελλάδα είναι πολύ μεγαλύτερη, οπότε μόλις καταλάβατε την εμμονή με το -25%!!!
Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον…
Αιτία του εκνευρισμού στο Μέγαρο δεν είναι άλλη από το δανειακό μέτωπο το οποίο παραμένει ορθάνοικτο και σύντομα οι διαθέσιμες λύσεις θα πρέπει να γίνουν προτάσεις. Για όσους θεωρούν ότι το 2013 είναι μακριά, ενημερώνουμε ότι η Πρωτοχρονιά είναι σε 9 μήνες και ο ΟΤΕ θα πρέπει να έχει ολοκληρωμένο σχέδιο διεκπεραίωσης δανείων 6 μήνες πριν.
Άρα, πριν ο τζίτζικας λαλήσει, θα πρέπει στο τραπέζι να υπάρχει βιώσιμη πρόταση. Πολλά σενάρια ανακύπτουν και άλλα τόσα καταρρίπτονται. Φυσικά η κεντρική ιδέα παραμένει ίδια και απαράλλακτη και δεν είναι άλλη από την πώληση των ασημικών, μη σας πω και των χρυσαφικών…
Οι τελευταίες εξελίξεις είναι ότι το θέμα της πώλησης του Hellas Sat συναντά τις μύριες όσες επιπλοκές. Κυρίως η εμπλοκή αφορά τις συχνότητες και τα ανταλλάγματα και όπως φαίνεται είναι κάτι που δεν θα λύσει η παρούσα κυβέρνηση, ενώ δυστυχώς δεν θα είναι άμεση προτεραιότητα ούτε γι’ αυτήν που θα προκύψει. Έτσι, θα χαθούν στην καλύτερη περίπτωση τρεις πολύτιμοι μήνες.
Έτσι, ο ΟΤΕ βρίσκεται σε μία «ιδιότυπη ομηρία», αφού δεν μπορεί να πουλήσει άμεσα τον Hellas Sat. Κάποιοι λένε ότι θα μπορούσε να το κάνει χρησιμοποιώντας μόνο τις «Κυπριακές» συχνότητες, αλλά τότε η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει τα δικαιώματά της.
Και σα να μην έφταναν όλα αυτά η εξίσωση έχει και εσωτερικές μεταβλητές κυριότερη των οποίων είναι η απομείωση της αξίας μεταπώλησης του δορυφόρου, όσο πλησιάζει η λήξη της διάρκειας ζωής του.
Ενός κακού μύρια έπονται! Η αδιαφορία της Κυβέρνησης να δώσει μία άμεση λύση και η εμπλοκή στα γραφειοκρατικά γρανάζια, ενδέχεται να οδηγήσουν σε σημαντικές απώλειες στο Βαλκανικό μέτωπο.
Στην αίθουσα επιχειρήσεων του Μεγάρου, συζητούν όλο και πιο έντονα την πιθανότητα πώλησης μίας εκ των θυγατρικών, γεγονός που δεν απέκλεισε ο Μιχάλης στην κοπή της πίτας των δημοσιογράφων, αλλά και στην πρόσφατη ΓΣ.
Η γνώμη μας είναι ότι α) θα πρυτανεύσει η λογική και θα δοθεί μία άμεση λύση από την κυβέρνηση, ώστε να αποτραπεί η απώλεια ερεισμάτων στα Βαλκάνια και β) δεν θα θελήσει ο Μεγαράρχης να «θυσιάσει» μία από τις χρυσοτόκες επενδύσεις του Οργανισμού, για να «ταΐσει» τους τραπεζίτες.
Σε κάθε περίπτωση, αν προχωρήσουμε στην απευκταία προσέγγιση, η πρώτη υποψήφια είναι η AMC η οποία όμως, παρόλο που είναι ελκυστική, δεν είναι βέβαιο ότι θα διατεθεί τόσο εύκολα, δεδομένου ότι στη γειτονική χώρα υπάρχουν ήδη τέσσερα δίκτυα. Εκτός, αν είναι μία ευκαιρία να λιγοστέψουν…
Αιτία του εκνευρισμού στο Μέγαρο δεν είναι άλλη από το δανειακό μέτωπο το οποίο παραμένει ορθάνοικτο και σύντομα οι διαθέσιμες λύσεις θα πρέπει να γίνουν προτάσεις. Για όσους θεωρούν ότι το 2013 είναι μακριά, ενημερώνουμε ότι η Πρωτοχρονιά είναι σε 9 μήνες και ο ΟΤΕ θα πρέπει να έχει ολοκληρωμένο σχέδιο διεκπεραίωσης δανείων 6 μήνες πριν.
Άρα, πριν ο τζίτζικας λαλήσει, θα πρέπει στο τραπέζι να υπάρχει βιώσιμη πρόταση. Πολλά σενάρια ανακύπτουν και άλλα τόσα καταρρίπτονται. Φυσικά η κεντρική ιδέα παραμένει ίδια και απαράλλακτη και δεν είναι άλλη από την πώληση των ασημικών, μη σας πω και των χρυσαφικών…
Οι τελευταίες εξελίξεις είναι ότι το θέμα της πώλησης του Hellas Sat συναντά τις μύριες όσες επιπλοκές. Κυρίως η εμπλοκή αφορά τις συχνότητες και τα ανταλλάγματα και όπως φαίνεται είναι κάτι που δεν θα λύσει η παρούσα κυβέρνηση, ενώ δυστυχώς δεν θα είναι άμεση προτεραιότητα ούτε γι’ αυτήν που θα προκύψει. Έτσι, θα χαθούν στην καλύτερη περίπτωση τρεις πολύτιμοι μήνες.
Έτσι, ο ΟΤΕ βρίσκεται σε μία «ιδιότυπη ομηρία», αφού δεν μπορεί να πουλήσει άμεσα τον Hellas Sat. Κάποιοι λένε ότι θα μπορούσε να το κάνει χρησιμοποιώντας μόνο τις «Κυπριακές» συχνότητες, αλλά τότε η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει τα δικαιώματά της.
Και σα να μην έφταναν όλα αυτά η εξίσωση έχει και εσωτερικές μεταβλητές κυριότερη των οποίων είναι η απομείωση της αξίας μεταπώλησης του δορυφόρου, όσο πλησιάζει η λήξη της διάρκειας ζωής του.
Ενός κακού μύρια έπονται! Η αδιαφορία της Κυβέρνησης να δώσει μία άμεση λύση και η εμπλοκή στα γραφειοκρατικά γρανάζια, ενδέχεται να οδηγήσουν σε σημαντικές απώλειες στο Βαλκανικό μέτωπο.
Στην αίθουσα επιχειρήσεων του Μεγάρου, συζητούν όλο και πιο έντονα την πιθανότητα πώλησης μίας εκ των θυγατρικών, γεγονός που δεν απέκλεισε ο Μιχάλης στην κοπή της πίτας των δημοσιογράφων, αλλά και στην πρόσφατη ΓΣ.
Η γνώμη μας είναι ότι α) θα πρυτανεύσει η λογική και θα δοθεί μία άμεση λύση από την κυβέρνηση, ώστε να αποτραπεί η απώλεια ερεισμάτων στα Βαλκάνια και β) δεν θα θελήσει ο Μεγαράρχης να «θυσιάσει» μία από τις χρυσοτόκες επενδύσεις του Οργανισμού, για να «ταΐσει» τους τραπεζίτες.
Σε κάθε περίπτωση, αν προχωρήσουμε στην απευκταία προσέγγιση, η πρώτη υποψήφια είναι η AMC η οποία όμως, παρόλο που είναι ελκυστική, δεν είναι βέβαιο ότι θα διατεθεί τόσο εύκολα, δεδομένου ότι στη γειτονική χώρα υπάρχουν ήδη τέσσερα δίκτυα. Εκτός, αν είναι μία ευκαιρία να λιγοστέψουν…
Αλλά το «κεκτημένον» φυγείν;
Φυσικά, εκτός από το κυνήγι των εισροών υπάρχουν και οι εκροές. Με την ίδια σπουδή που ο Οργανισμός διαβεβαιώνει για την τήρηση της ΣΣΕ, με την ίδια ακριβώς ζέση διακηρύσσει, όπως στην πρόσφατη ΓΣ, ότι το εργασιακό κόστος παραμένει δυσβάσταχτο.
Στο τελευταίο επεισόδιο, το πιστόλι είχε μείνει πάνω στο τραπέζι με τους εργαζόμενους να είναι οι τελευταίοι που είχαν σπάσει την εκεχειρία. Όμως τώρα που και τυπικά έχει γίνει άρση της μονιμότητας στις πρώην ΔΕΚΟ, δεν έχει πλέον καμία σημασία για το ποιος θα πιάσει το πιστόλι.
Το αποτέλεσμα είναι λίγο-πολύ προδιαγεγραμμένο και το ανάχωμα της ΣΣΕ ίσως δεν είναι πλέον τόσο ισχυρό ώστε να κρατήσει το τσουνάμι. Κάποιοι δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να πέσει στο τραπέζι μία ΣΣΕ v.2.1, με περικοπές αποδοχών και όχι θέσεων εργασίας.
