Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν αποτελεί πλέον ένα μελλοντικό σενάριο για το κράτος, αλλά έναν κρίσιμο παράγοντα διοικητικής ικανότητας, ποιότητας υπηρεσιών και εθνικής ανταγωνιστικότητας. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναγάγει την ταχεία και αξιόπιστη υιοθέτηση της AI σε προτεραιότητα για τον δημόσιο τομέα, επισημαίνοντας ότι μπορεί να βελτιώσει την αποδοτικότητα του κράτους και την παροχή υπηρεσιών προς τον πολίτη. Στην Ελλάδα, η κατεύθυνση αυτή δεν είναι θεωρητική: η Βίβλος Ψηφιακού Μετασχηματισμού προβλέπει ρητά την αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης στη Δημόσια Διοίκηση, τόσο για καλύτερες εσωτερικές λειτουργίες όσο και για καλύτερες υπηρεσίες προς πολίτες και επιχειρήσεις.
Browsing: monthly reboot
Αν η Ελλάδα θέλει να στηρίξει με συνέπεια τον ρόλο της ως “digital corridor” στην Ανατολική Μεσόγειο, χρειάζεται να δει τη μεγάλη εικόνα: οι οπτικές ίνες και το 5G αποτελούν αναγκαία θεμέλια, αλλά δεν επαρκούν από μόνα τους. Ένας διάδρομος δεν είναι μόνο υποδομή μεταφοράς, είναι και οικονομική λειτουργία, εμπιστοσύνη, θεσμική συνέχεια και ικανότητα διαχείρισης διαταραχών. Σε αυτή τη διαδρομή, η Ελλάδα έχει κάνει σημαντικά βήματα, αλλά υπάρχουν ακόμη πεδία όπου απαιτείται μεγαλύτερη ωρίμανση, ιδίως στην ψηφιακή αναβάθμιση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας κρίσιμων υποδομών.
Η «τεχνολογική κυριαρχία» της ΕΕ, όταν την απογυμνώσεις από το πολιτικό σύνθημα, είναι μια αυστηρά τεχνική ιδιότητα συστημάτων: η δυνατότητα να διατηρείς λειτουργικότητα, ασφάλεια και ικανότητα εξέλιξης των κρίσιμων ψηφιακών υποδομών, ακόμη και όταν ο προμηθευτής αλλάζει όρους, όταν μια αλυσίδα εφοδιασμού διακόπτεται ή όταν ένας γεωπολιτικός δρών επιβάλλει περιορισμούς. Η κυριαρχία, δηλαδή, μετριέται ως έλεγχος κινδύνου εξάρτησης σε όλο το stack, από πρώτες ύλες και chiplets μέχρι cloud control planes, μοντέλα AI και δίκτυα κορμού.